Γράφει η ψυχολόγος Κατερίνα Γαλάνη, επιστημονικός συνεργάτης του Κέντρου Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».

 

Ο καθένας από εμάς θέτει κάποιους στόχους στη ζωή του που όταν τους επιτύχει νιώθει ολοκληρωμένος και ευτυχισμένος. Προσπαθούμε να εκπληρώσουμε τους στόχους που θέτουμε και μόλις τα καταφέρουμε θέτουμε καινούριους και αυτό συνεχίζεται. Κατά κάποιον τρόπο προσπαθούμε τελολογικά  να φτάσουμε στην αυτοπραγμάτωση.  Η αυτοπραγμάτωση είναι «η πραγματοποίηση των πνευματικών, ψυχικών και σωματικών δυνατοτήτων του ανθρώπου, καθώς και η αίσθηση της πληρότητας-εσωτερική ισορροπία-που αυτή συνεπάγεται».

Η αυτοπραγμάτωση που επιδιώκουμε όμως, δεν επιτυγχάνεται ποτέ γιατί συνέχεια θέτουμε νέους στόχους, τους επιτυγχάνουμε και στο τέλος μας γεννιούνται κι άλλες ελκυστικές επιθυμίες για να γεμίσουν το εσωτερικό μας κενό.  Η αυτοπραγμάτωση επομένως είναι μία αναζήτηση που δεν τελειώνει ποτέ…

Παρ’ όλο που η αυτοπραγμάτωση είναι δύσκολη υπάρχουν  κάποιες συμπεριφορές που μας βοηθούν να φτάσουμε τουλάχιστον ένα βήμα πριν από αυτή. Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να οδηγηθούμε στην αυτοπραγμάτωση…;

  1. Θα μπορούσαμε να θέτουμε σε λειτουργία την ενστικτώδη μας δύναμη που μας δίνει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε την κάθε δυσκολία- εμπόδιο που θα μας παρουσιαστεί.  Υπάρχουν συνάνθρωποι που μας ζηλεύουν, μας φθονούν εμείς θα πρέπει να μην σταματάμε να είμαστε αγωνιστές και να κερδίζουμε αυτά που επιθυμούμε. Καλό θα ήταν να απομακρύνουμε ανθρώπους ή καταστάσεις που μας επηρεάζουν αρνητικά και μας αποπροσανατολίζουν από τις φιλοδοξίες μας και τους στόχους μας, από ανθρώπους που μας απογοητεύουν και μας κρατούν πίσω.
  2. Θα μπορούσαμε να επαναξιολογήσουμε τις επιθυμίες, τους στόχους και τις ανάγκες μας. Πρέπει να είμαστε πολύπλευροι και να προσπαθούμε να συνδυάζουμε και να μοιράζουμε το χρόνο μας σε διάφορους τομείς. Θα είναι καλό να συνδυάζουμε αρμονικά τις επαγγελματικές, ερωτικές και κοινωνικές μας σχέσεις και να μην είμαστε προσκολλημένοι μόνο σε έναν τομέα. Όλοι οι παραπάνω τομείς είναι σημαντικοί και θα πρέπει να συνυπάρχουν χωρίς ο ένας να αναιρεί τον άλλον.
  3. Θα πρέπει να κατανοούμε τις δυνατότητες μας και να προσπαθούμε να βελτιώσουμε τις αδυναμίες μας. Θα πρέπει να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και να μην προσπαθούμε να αλλάξουμε και να γίνουμε κάτι που δεν μας αρμόζει-ταιριάζει μόνο και μόνο για να γίνουμε αρεστοί και όμοιοι με τους άλλους. Για να φτάσουμε κοντά στην αυτοπραγμάτωση πρέπει σεβόμαστε τον εαυτό μας, να είμαστε ειλικρινείς, να έχουμε κριτική σκέψη και να ακούμε τις δικές μας εσωτερικές φωνές. Αν λοιπόν αποδεχτούμε τον εαυτό μας τότε θα αποδεχτούμε και τους άλλους.
  4. Θα πρέπει να ονειρευόμαστε και να έχουμε αυτοπεποίθηση ότι θα τα καταφέρουμε. Η ζωή θα μας τα φέρει έτσι, θα μας δώσει τις κατάλληλες ευκαιρίες αρκεί να είμαστε εκεί να τις υποδεχτούμε και να ανταποκριθούμε σε αυτές. Δεν χρειάζεται να αμφιβάλλουμε για τις δυνατότητες μας, ούτε πρέπει να απογοητευόμαστε…

Θα πλησιάσουμε την αυτοπραγμάτωση λοιπόν άμα ονειρευτούμε, άμα ζήσουμε τη ζωή μας όπως εμείς θέλουμε και λαμβάνοντας υπόψη τις κλίσεις μας. Όταν κάτι μας πάει στραβά μην απογοητευόμαστε και μην ανησυχούμε, να σκεφτόμαστε μόνο αυτό… «Για κάποιον λόγο γίνονται όλα!»

 

CategoryUncategorized

© 2015 Xidaras.gr | All rights reserved

logo-footer

Ακολουθήστε μας: